Þetta heitir ekki armslengd, heldur sjónarspil, leikrit, blekking

Marinó G. Njálsson.

„Mér virðist sem í Lindarhvolsmálinu hafi hugtakið armslengd verið endurskilgreint. Venjulega þýðir það, að sá sem bera ábyrgðarskyldu (e. accountability), hafi ekkert með ákvarðanir að gera. Í Lindarhvolsmálinu varð Lindarhvoll hins vegar framleng á fjármála- og efnahagsráðuneytinu og þar með ráðherra, þar sem stjórn Lindarhvols kom ekkert að því að ákveða eitt eða neitt um innra skipulag. Svo langt var gengið, að sérlegur ráðgjafi ráðherra var skipaður, án aðkomu stjórnar, sem æðsti stjórnandi Lindarhvols.“

Þannig skrifar Marinó G. Njálsson ráðgjafi sem hefur fjallað með ítarlegum hætti um íslenskt fjármálakerfi á undanförnum árum. Hann segist ekki skilja hvers vegna var haft fyrir því að skipa Lindarhvoli stjórn, því eins og Sigurður Þórðarson, settur ríkisendurskoðandi í málinu, komst að niðurstöðu um, þá tók stjórnin við orðnum hlut.

„Kannski leið ráðherra betur, að skipa stjórn yfir þessu fyrirbrigði sem Lindarhvoll var, en almennt er það þannig, að stjórnir ráða starfsmenn, setja sér starfsreglur, siðareglur og aðrar reglur er varða starfshætti fyrirtækja. Að þetta hafi allt verið lagt fyrir stjórnina á fyrsta stjórnarfundi, auk þess sem ráðgjafi ráðherra var kominn með prókúru á reikning fyrirtækisins, bendir til að myndun stjórnarinnar hafi verið eftir á gjörningur (eða sýndargjörningur), þar sem ráðherra áttaði sig á því, að það liti illa út hve nálægt hann var þeim ákvörðunum sem var byrjað að taka og átti eftir að taka.

Því miður lítur þetta út fyrir að vera enn eitt fúskið eða leið til að fela spillinguna. Mér dettur ekki í hug, með fullri virðingu fyrir þeim sem skipuðu stjórn Lindarhvols, að stjórnin hafi tekið nokkra ákvörðun án þess að ráðherra hafi verið upplýstur og hann gefið samþykki sitt. Hann var jú með sinn mann sem framkvæmdarstjóra félagsins. Þetta heitir ekki armslengd, heldur sjónarspil, leikrit, blekking.

Rosalega er ég orðinn þreyttur á því, að ótrúlega margt sem gert er í þessu þjóðfélagi lyktar af spillingu. Og þar sem er reykur er oftast eldur. Ég skil vel að Sigurði Þórðarsyni hafi ofboðið, því subbuskapurinn í þessu er ótrúlegur,“ bætir Marinó við.